Het vliegende bed

“Welterusten lieverd,” zei mama. En ze sloot de deur. Joskes ogen waren dicht. Half in slaap mijmerde hij nog wat over de vele leuke dingen die hij had beleefd vandaag.  Plots voelde hij een koude wind langs zijn wang aaien. Waarschijnlijk tocht die langs de deur zijn kamer was binnengeraakt. Maar de koude wind bleef terugkomen. En steeds sneller kreeg hij een windvlaag over zich heen. Joskes haren begonnen lichtjes mee te wapperen en hij voelde zich licht worden. Hij opende zijn ogen en tot zijn verbazing zag hij dat zijn bed reeds een paar centimeter boven de grond zweefde! Aan het voeteinde van zijn bed zat een paal  waarop een ventilator, zo groot als een traktorwiel , was vastgemaakt. De ventilator bleef maar sneller een sneller zwaaien boven zijn hoofd en zijn bed begon steeds sneller op te stijgen. Boven zijn hoofd zag hij een fonkelende sterrenhemel. Het dak was volledig verdwenen. Joske ging rechtop zitten in bed. Stomverbaasd was hij toen hij boven de daken van de huizen in zijn straat hing. De maan verlichtte de hemel. Vogels op het dak keken vreemd op toen ze Joske op zijn bed zagen voorbij zweven. Hij zag het huis van zijn beste vriend, Erik. Hij zag een hond eenzaam over de speelplaats van zijn school dolen en zag in de verte de lichtjes van de wagens die op de autosnelweg reden. De frisse geur van de bomen in het park prikte in zijn neus. Kleine druppeltjes spatten op zijn gezicht wanneer hij door een wolk zoefde.  Mmm, zalig om hier zo in de lucht te zweven…! Na een poosje werd hij moe. Hij legde zich op zijn rug en genoot van de sterrenhemel. Het bed vertraagde en begon te dalen. Hij zag hoe zijn bed weer langzaam tussen de muren van zijn kamer de landing inzette. Wat een ongelooflijk avontuur! En toen mama even later nog even een kijkje nam, was Joske in dromenland. Er was geen spoor meer van wat zich net had afgespeeld. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *